Waarom we soms blijven vallen op emotioneel onbeschikbare mannen en gezonde liefde ineens zo anders kan voelen.
Laatst liep ik met een voormalige cliënt door een prachtig herfstbos. We hadden afgesproken voor onze laatste, afrondende sessie, een half jaar na ons eerdere traject. Ze vertelde me dat ze inmiddels een paar maanden met een man aan het daten was. En dat was bijzonder, want toen ze bij mij kwam, was ze helemaal klaar met daten.
Steeds opnieuw viel ze op mannen die emotioneel niet beschikbaar waren. Mannen die haar aandacht gaven wanneer het hun uitkwam en beterschap beloofden zodra zij besloot de relatie te beëindigen. Iedere keer voelde ze zich bevrijd wanneer ze voor zichzelf koos, maar zodra ze zo'n man weer tegenkwam, laaide de aantrekkingskracht opnieuw op.
Ze herkende het patroon, maar begreep niet waarom ze er steeds weer in terechtkwam.
Waarom voelt onzekerheid soms als verliefdheid?
Wat we kennen, voelt vertrouwd. Ook wanneer het ons niet gelukkig maakt. Als je gewend bent aan relaties waarin je moet wachten, hopen of vechten voor aandacht, kan juist die onzekerheid onderdeel worden van wat je als verliefdheid ervaart.
De afwisseling tussen afstand en aandacht kan een enorme aantrekkingskracht oproepen. Wanneer iemand je dan eindelijk geeft waar je naar verlangt, voelt dat als een bevestiging van liefde. Terwijl je eigenlijk vooral opgelucht bent dat de onzekerheid even voorbij is.
Dat betekent niet dat je bewust voor de verkeerde mannen kiest. Vaak spelen onbewuste overtuigingen en eerdere ervaringen een rol in de relatiepatronen die we blijven herhalen.
En dan ontmoet je iemand die wél beschikbaar is
Tijdens onze wandeling vertelde mijn cliënt hoe anders het nu voelde. Deze man was rustig, geïnteresseerd en deed wat hij zei. Wanneer zij aangaf behoefte te hebben aan wat meer ruimte, respecteerde hij dat. Ze konden goed praten en langzaam groeide haar vertrouwen.
Maar er was ook twijfel. Ze miste die overweldigende verliefdheid, dat intense vuur dat ze van eerdere relaties kende. Was dit dan wel genoeg?
Ik legde haar uit dat een ander relatiepatroon ook een andere beleving met zich meebrengt. Wanneer je gewend bent aan spanning en onzekerheid, kan rust in het begin bijna saai of onwennig voelen. Niet omdat er geen aantrekkingskracht is, maar omdat je iets ervaart wat je nog niet goed kent.
Neem geen genoegen met kruimels van liefde
Ik gebruikte een vergelijking die het voor haar duidelijk maakte. Stel je voor dat je enorme honger hebt en iemand geeft je af en toe een paar kruimels brood. Die smaken heerlijk en je verlangt voortdurend naar meer. Maar echt verzadigd raak je nooit.
En dan komt er ineens iemand die je een heel brood aanbiedt. Je hoeft niet te wachten, niet te smeken en niet te vechten om iets te krijgen. Dat voelt misschien vreemd, simpelweg omdat je zo gewend bent geraakt aan die paar kruimels.
Zo werkt het soms ook met liefde. We kunnen zo vertrouwd raken met het verlangen naar aandacht, dat we niet goed weten hoe we moeten omgaan met iemand die die aandacht gewoon geeft.
Hoe doorbreek je terugkerende relatiepatronen?
De eerste stap is begrijpen waarom je steeds op hetzelfde type man valt. Welke overtuigingen over liefde en je eigenwaarde draag je met je mee? Heb je misschien geleerd dat je liefde moet verdienen of dat je hard moet werken om gezien te worden?
In mijn praktijk onderzoek ik met RTT® (Rapid Transformational Therapy) welke onderliggende overtuigingen en ervaringen mogelijk bijdragen aan zulke patronen. Door daar inzicht in te krijgen, ontstaat ruimte om andere keuzes te maken en nieuwe ervaringen toe te laten.
Mijn advies aan mijn cliënt was dan ook eenvoudig: geef jezelf de tijd. Blijf ontdekken, voel wat deze nieuwe relatie je brengt en verwacht niet dat gezonde liefde precies hetzelfde voelt als wat je eerder hebt gekend.
Want liefde hoeft geen voortdurende strijd te zijn. Soms zit de grootste verandering niet in de man die je ontmoet, maar in wat je jezelf eindelijk toestaat te ontvangen.
Je verdient zoveel meer dan een paar kruimels liefde.